28 mei 2012
Transparantie
Deze week staat in Binnenlands Bestuur een leuk artikel over het promotieonderzoek van Erna Scholtes over het begrip transparantie. Een toverwoord dat te pas en te onpas wordt ge-, en vooral misbruikt. Als we maar 'transparant' zijn, komt alles goed. Ja, was dat maar waar. Transparantie leidt vaak tot het beschikbaar komen van zoveel informatie dat het tegendeel wordt verkregen van wat men beoogt; bovendien waarschuwt ze er voor dat alle informatie die we krijgen is verkregen door selectie en bewerking, en dus een gecreëerde werkelijkheid is. Door de spreekwoordelijke bomen zien we het bos niet meer. Aangezien niemand de vele bladzijden informatie gaat lezen, beperken politici zich tot de stukjes informatie waar ze mee kunnen scoren. Dat wordt uitvergroot, waardoor we een (nog) beperkter zich op het geheel krijgen. Meer transparantie leidt dus vreemd genoeg vaak niet tot meer, maar eerder tot minder doorzichtigheid. Moeten we dus minder transparant worden? Nee, daar pleit ik ook niet voor. Ik pleit er wel voor meer te besturen op basis van vertrouwen. Als je iemand, of een instelling vertrouwt, is er minder roep om verantwoording. Maar daar heb ik in eerdere blogs veel aandacht aan besteed, dus daar houd ik over op. Kijk ook eens naar dit artikel.Dat transparantie niet altijd goed is, bewijst Tofik Dhibi. Een bijzondere meneer. Op weg naar de top (althans, hij denkt dat hij daar naar toe op weg is) schroomt hij niet om uit de fractieschool te klappen dat de steun voor Jolande Sap niet groot is, dat hij altijd tegen de Kunduzmissie is geweest etc.. Ik weet niet of, en zo ja welke adviseurs hij heeft, maar wat denken zij te bereiken? Ik zie thans een meneer die te zwak is geweest om over een belangrijk onderwerp als de Kunduzmissie zijn rug recht te houden. Ik zie een klikspaan met wie je nooit meer in vertrouwen spreekt of onderhandelt. De kandidatencommissie heeft goed gezien dat hij volstrekt ongeschikt is als lijsttrekker (en inmiddels voor welke politieke functie ook), maar het was onverstandig hem tegen te houden. Meneer Dhibi is uitstekend in staat zijn eigen politieke graf te graven. Dat er mensen zijn die hem steunen, verbaast mij niet. Er zijn ook mensen die nog in de sprookjes van opa Wilders geloven.
Tenslotte: transparantie over de backoffice uitgaven van de gemeenten is wel gewenst. Ik ben opgeschrikt door iemand van de VNG die op de radio sprak over de kosten die gemoeid zijn met het terugdraaien van de inkomenstoets bij uitkeringen (meerdere uitkeringen binnen één huisouden mag dus vreemd genoeg weer). Hij sprak de historische worden 'dat het nu eenmaal zo was dat elke gemeente het eigen automatiseringssysteem heeft moeten aanpassen'. Het eenmaal zo was? Ik stelde mij toen pas de toch zo logische vraag: waarom doen de gemeenten niet veel meer samen? Waarom ontwerpt elke gemeente zijn eigen website? Waarom verzint elke gemeente zelf zaken op gebied van ICT? Begrijp mij goed, elke gemeente is anders, elke gemeente heeft zijn eigen problemen, of dat nu met groepen inwoners is, met de infrastructuur, of wat ook. Maar op een website van elke gemeente staan dezelfde zaken. De afhandeling van vele processen verloopt overal hetzelfde, al was het maar omdat vele zaken wettelijk vastliggen. Waarom treedt de VNG niet veel meer op als opdrachtgever namens de gemeenten in Nederland? Het ontwikkelen van één basismodel voor een website is niet zo moeilijk. Ja, natuurlijk, als je alle gemeenten mee laat praten wordt het nooit wat. Maar dat is af te spreken, en waarom moeten wij vele miljoenen aan gemeenschapsgeld verkwisten omdat gemeenten niet met elkaar tot overeenstemming kunnen komen over basale processen? Meer samenwerken dus. Pas op, anders gaan we om meer transparantie vragen :-).
Tot volgende week.
20 mei 2012
Als ik minister van VWS was.....
- verhoogde ik het beschikbare budget jaarlijks met niet meer dan het inflatiepercentage
- verplichtte ik zorgverzekeraars hetzelfde met de premies te doen
- zette ik alle koepels van patienten, zorgverzekeraars en zorgaanbieders om tafel met de NZa en de NMa om het beschikbare budget te verdelen aan de hand van een alomvattend plan
- voerde ik eigen bijdragen uitsluitend in om in de zorg te sturen (in plaats van als extra financieringsmogelijkheid), zoals een eigen bijdrage van 25 euro voor spoedeisende zorg buiten kantooruren
- verbood ik zorgverzekeraars om niet-bewezen therapieën, luxe zorg en met de levensfase gepaard gaande logische kosten te vergoeden
- liet ik alle zorgverzekeraars een kwartaalnota aan hun verzekerden sturen
- liet ik de patiënt elk kwartaal 10% van deze nota betalen met een maximum van 100 euro per kwartaal
- verplichtte ik zorgverzekeraars elk geval van fraude te melden bij de NZa en NMa
- schrapte ik alle overbodige en conflicterende regels
- ging ik samen met wijze mannen en vrouwen de hei op om na te denken over de grenzen aan de zorg.
Tot volgende week.
13 mei 2012
What's in a name?
Er is veel ophef ontstaan over de uitkomsten van de raadpleging van onze inwoners over de nieuwe gemeentenaam. In Boskoop is veel campagne gevoerd voor de naam Rijn en Gouweland. Dat is te merken, de opkomst ligt in Boskoop rond de 40%, In Alphen aan den Rijn 35% en in Rijnwoude 33%.
Dankzij de gewogen stemming, waar ondergetekende ook voor gestemd heeft, komt de naam Rijn en Gouweland als eerste uit de bus. Kijken we naar absolute stemmen, komt de naam Alphen aan den Rijn met een grote meerderheid naar voren. De vraag is hoe we als gemeenteraden met deze uitslag omgaan. Iemand vroeg zich tegenover mij af wanneer we ophouden met Boskoopse en Rijnwoudse stemmen zwaarder te tellen, of dat we dat de komende tijd bij meer besluiten zullen doen. In een tweet vroeg iemand zich af of Boskoopse en Rijnwoudse inwoners in de toekomst ook naar rato belasting zullen betalen.
Voor de naam Rijn en Gouweland spreken twee zaken: het is een nieuwe naam, dat is prettig voor de twee andere gemeenten, en volgens afspraak heeft deze naam met de gewogen stemming de voorkeur van de bevolking.
Voor de naam Alphen aan den Rijn pleiten de volgende zaken: het is een bekende naam, iedereen weet waar Alphen aan den Rijn ligt. De naam Alphen aan den Rijn heeft een absolute meerderheid gekregen onder de huidige inwoners van Alphen aan den Rijn én onder de inwoners van de toekomstige gemeente.
Hoe ga ik als Alphens raadslid met deze uitslag om? Als ik mij aan een eerder genomen besluit houd, en dat ben ik gewoon te doen, kies ik voor de naam Rijn en Gouweland. Anderzijds ben ik ook niet van: het besluit is eenmaal genomen, en ook al pakt het slecht uit, we houden ons er toch aan. Dat zijn (niet in dit geval trouwens) vaak onnodig dure besluiten.
Als ik naar de cijfers kijk, het gewone democratische principe hanteer dat de meeste stemmen tellen, dat, ongeacht of ik naar onze huidige gemeente kijk of naar de toekomstige, de meerderheid voor Alphen aan den Rijn heeft gestemd, ik als ik voor Alphen aan den Rijn kies niet telkens hoef uit te leggen waar ik raadslid ben, kies ik voor Alphen aan den Rijn.
Dat is het duivels dilemma waar ik, en naar ik aanneem de gehele raad, voor sta. Welke keuze we ook maken, we doen het nooit goed. Kies ik voor Rijn en Gouweland, heb ik weliswaar een eerder besluit gerespecteerd, maar ga ik feitelijk tegen de meerderheid van de stemmen in, helemaal als ik kijk naar de mensen door wie ik ben gekozen, de huidige Alphenaren. Kies ik voor Alphen aan den Rijn, zullen mensen zeggen dat ik afspraken schend. In beide gevallen zullen er mensen zijn die vinden dat er niet naar hen is geluisterd.
Heb ik spijt dat ik heb ingestemd met de procedure van een raadpleging en een gewogen stemming? Als haren op mijn hoofd, en ik heb gelukkig nog veel haar.
Weet ik wat ik ga doen? Nee, nog niet, maar ik heb nog tijd. Het is geen onderwerp om van wakker te liggen, maar wel een onderwerp om nog veel en lang over te praten.
Tot volgende week.
Dankzij de gewogen stemming, waar ondergetekende ook voor gestemd heeft, komt de naam Rijn en Gouweland als eerste uit de bus. Kijken we naar absolute stemmen, komt de naam Alphen aan den Rijn met een grote meerderheid naar voren. De vraag is hoe we als gemeenteraden met deze uitslag omgaan. Iemand vroeg zich tegenover mij af wanneer we ophouden met Boskoopse en Rijnwoudse stemmen zwaarder te tellen, of dat we dat de komende tijd bij meer besluiten zullen doen. In een tweet vroeg iemand zich af of Boskoopse en Rijnwoudse inwoners in de toekomst ook naar rato belasting zullen betalen.
Voor de naam Rijn en Gouweland spreken twee zaken: het is een nieuwe naam, dat is prettig voor de twee andere gemeenten, en volgens afspraak heeft deze naam met de gewogen stemming de voorkeur van de bevolking.
Voor de naam Alphen aan den Rijn pleiten de volgende zaken: het is een bekende naam, iedereen weet waar Alphen aan den Rijn ligt. De naam Alphen aan den Rijn heeft een absolute meerderheid gekregen onder de huidige inwoners van Alphen aan den Rijn én onder de inwoners van de toekomstige gemeente.
Hoe ga ik als Alphens raadslid met deze uitslag om? Als ik mij aan een eerder genomen besluit houd, en dat ben ik gewoon te doen, kies ik voor de naam Rijn en Gouweland. Anderzijds ben ik ook niet van: het besluit is eenmaal genomen, en ook al pakt het slecht uit, we houden ons er toch aan. Dat zijn (niet in dit geval trouwens) vaak onnodig dure besluiten.
Als ik naar de cijfers kijk, het gewone democratische principe hanteer dat de meeste stemmen tellen, dat, ongeacht of ik naar onze huidige gemeente kijk of naar de toekomstige, de meerderheid voor Alphen aan den Rijn heeft gestemd, ik als ik voor Alphen aan den Rijn kies niet telkens hoef uit te leggen waar ik raadslid ben, kies ik voor Alphen aan den Rijn.
Dat is het duivels dilemma waar ik, en naar ik aanneem de gehele raad, voor sta. Welke keuze we ook maken, we doen het nooit goed. Kies ik voor Rijn en Gouweland, heb ik weliswaar een eerder besluit gerespecteerd, maar ga ik feitelijk tegen de meerderheid van de stemmen in, helemaal als ik kijk naar de mensen door wie ik ben gekozen, de huidige Alphenaren. Kies ik voor Alphen aan den Rijn, zullen mensen zeggen dat ik afspraken schend. In beide gevallen zullen er mensen zijn die vinden dat er niet naar hen is geluisterd.
Heb ik spijt dat ik heb ingestemd met de procedure van een raadpleging en een gewogen stemming? Als haren op mijn hoofd, en ik heb gelukkig nog veel haar.
Weet ik wat ik ga doen? Nee, nog niet, maar ik heb nog tijd. Het is geen onderwerp om van wakker te liggen, maar wel een onderwerp om nog veel en lang over te praten.
Tot volgende week.
05 mei 2012
Verontwaardiging
Verontwaardiging bij de zorgverzekeraars was te lezen in de kranten nu blijkt dat zorgverzekeraars vele miljoenen hebben uitgekeerd aan een instantie, genaamd EuroPsyche, die psychische hulpverlening leverde, maar dat wel deed zonder psychiaters, maar met maatschappelijk werkenden, alternatieve therapeuten en dergelijke. Zelfs homotherapie blijkt vergoed te zijn. Het blijkt dat zorgverzekeraars nauwelijks gebruik maken van hun recht om declaraties te controleren. Logisch, want ze hebben daar geen belang bij, het kost tijd en moeite en het leidt soms tot gespannen verhoudingen met ziekenhuizen en andere zorgaanbieders.
Onder andere mijn eigen partij ziet zorgverzekeraars als de regisseurs van de zorg. Ja, maar wel regisseurs zonder dat zij de gevolgen dragen van slecht beleid. Immers, als ze slecht beleid voeren en hoge kosten maken, zien wij dat gewoon terug in de premies. Terwijl er een hoop geld te halen valt. Bovengenoemde is een voorbeeld, maar wat dacht u van het gegeven dat patiënten bij de zorgverzekeraar aangeven dat declaraties niet kloppen, maar dat zorgverzekeraars daar geen actie op ondernemen? Of dat patiënten bij de huisarts komen en vertellen dat als hij of zij dat onderzoek of de therapie van de alternatieve therapeut voorschrijft, de patiënt het wel vergoed krijgt van de zorgverzekeraar (en iedereen daar dus aan meebetaalt)? Alternatieve therapeuten die geen enkel bewijs van de werkzaamheid van hun therapie hebben, terwijl de regulier werkende artsen veel tijd moeten stoppen in het aanleveren van indicatoren, in de accreditatie, in de jaarlijkse nascholing en dergelijke.
Als de zorgverzekeraars de regisseur van de zorg moeten worden, moet er ook een instantie zijn die de zorgverzekeraars controleert. Declaraties moeten worden gecontroleerd, niet-bewezen onderzoeken en therapieën moeten niet worden vergoed, ook niet in de aanvullende verzekering, Een paar simpele maatregelen die vele honderden miljoenen opleveren.
Ook veel verontwaardiging leverde de dodenherdenking in Vorden op. Joodse organisaties spreken schande van het feit dat in deze plaats ook de gesneuvelde Duitse soldaten worden herdacht. Nu ja, herdacht: het was aan de deelnemers om te bepalen of zij ook langs de Duitse graven wilden lopen, en velen hebben dat gedaan. Het op vrijwillige basis in de herdenking betrekken van de Duitsers mag geen aanleiding zijn tot overtrokken reacties als ware het ook een herdenking van c.q. eerbetoon aan oorlogsmisdadigers als Himmler en Mengele, zoals o.a. Arnon Grunberg in de Volkskrant suggereerde. Het is ook aanmatigend te veronderstellen dat iedereen die zich niet tegen het nazisme verzette, automatisch een oorlogsmisdadiger is. Zo beschouwd zijn de meeste Nederlanders dat ook, want zo groot was het verzet in ons land nu ook weer niet. Mijn inziens eren we op 4 mei de Nederlandse gevallenen en slachtoffers, ook van andere oorlogen en conflicten. We zijn vrij om andere slachtoffers te herdenken. Echte oorlogsmisdadigers zijn geen slachtoffers, zij worden dus ook niet in de herdenking betrokken. Misschien is de tijd nog niet rijp voor een gemeenschappelijke herdenking, maar laten we de mensen die wel zo ver zijn niet wegzetten als mensen zonder historisch besef. Laten we niet het ene slachtoffer boven het andere stellen. Er is gestreden voor onze vrijheid, daar past het beperken van de vrijheid van wat mensen willen gedenken niet bij.
Ook de nodige verontwaardiging jegens minister Spies. Zij heeft verteld wat iedereen eigenlijk behoort te weten: als minister van een coalitieregering verdedig je soms standpunten die de jouwe niet zijn. Dat geldt voor elke bestuurder binnen een coalitie. De enige manier om uitsluitend datgene te verdedigen waar je zelf 100% achter staat, is er voor te zorgen dat je partij een absolute meerderheid haalt, en dat is in Nederland (gelukkig) schier onmogelijk. Populisten die roepen dat het toch vreemd is dat Spies zaken verdedigt waar ze niet achter staat, geven een vals beeld van de politieke werkelijkheid en houden een wantrouwen jegens de politiek willens en wetens in stand. Coalitievorming betekent geven en nemen. Overigens vind ik het jammer dat zij ook het verbieden van gezichtsbedekkende kleding terug wil draaien, daar heb ik eerder in een blog juist een lans voor gebroken.
Tenslotte: afgelopen week tijdens een ontspannen week vakantie in Noord-Limburg hebben we de Floriade bezocht. Dat heeft mij nog enthousiaster gemaakt om de Floriade naar onze regio te halen. Het trekt veel volk van over de hele wereld: Engelsen, Koreanen, Japanners, Arabieren, Engelsen, Duitsers, Fransen, Italianen etc etc.. De kunst is wel om deze mensen ook voor andere plekken in de regio te interesseren. Ik geloof niet dat Venlo veel spin-off heeft van de Floriade, ik ben bijna geen reclame voor de regio tegengekomen. Een ander aandachtspunt is focus. Het is zo veel, dat wij ons aan het einde van de dag afvroegen wat we nu precies hadden gezien, voor wie de Floriade nu eigenlijk bedoeld is, wat we hadden gemist en dergelijke. Een audiotour of een betere website ware wenselijk geweest.
Tot volgende week.

