Ruud Gebel

Een leuk tijdverdrijf is het volgen van de Amerikaanse voorverkiezingen bij de Republikeinen. De wijze waarop een deel van de Amerikanen vorm geeft aan de democratie is indrukwekkend, waarbij we overigens niet moeten vergeten dat uiteindelijk het opkomstpercentage lager ligt dan bij ons. De manier waarop campagne wordt gevoerd stuit een nuchtere Hollander tegen de borst. Wij zijn meer van de inhoud dan van de persoonlijke aanval. De wijze waarop men over elkaar heen buitelt om te getuigen van geloof, anti-abortus-opvatting, streven naar een kleinere overheid en dergelijke is in eerste instantie erg vermakelijk. U moet eens kijken naar de Daily Show en The Colbert Report (Ziggo kanaal 131), die op hilarische wijze verslag doen van de gang van zaken rond de verkiezingen: Onder het vergrootglas van de media worden de inhoud en de vorm haarfijn van elkaar gescheiden. 

Tot volgende week.

Een jaar waarin veel schijnbare tegenstellingen wat mij betreft verdwijnen.

Immers, als we raadsleden, opiniemakers en andere praatjesmakers mogen geloven, barst het in Alphen aan den Rijn van de tegenstellingen en wordt er niet naar argumenten geluisterd. Je bent voor of tegen het Cultuurhuis, voor of tegen plannen voor de Lage Zijde, voor of tegen het gemeentebestuur, voor of tegen de Maximabrug, voor of tegen de grote rondweg. Zijn we een dorp of een stad? Natuurlijk is het voor het debat en voor het duidelijk maken van verschillen interessant om verschillen groter te laten lijken dan ze in werkelijkheid zijn. Maar als we de meeste zaken wat nauwkeuriger beschouwen, zitten de tegenstellingen niet in de doelstellingen die we hebben, maar in de oplossingen die we daarbij bedenken.

We willen allemaal dat instellingen als de bibliotheek, de muziekschool, het streekarchief, de STAA en de volksuniversiteit goede huisvesting krijgen. Een meerderheid in de gemeenteraad ziet het Cultuurhuis aan de Lage Zijde als oplossing, anderen denken daar anders over, maar niemand vindt dat iedereen maar moet blijven zitten waar hij zit.
We willen allemaal dat de Lage Zijde opgeknapt wordt en een drukbezocht deel van het centrum blijft. Een meerderheid ziet de realisatie van het waterfront als oplossingsrichting, anderen hebben daar andere ideeën over, maar niemand vindt dat de Lage Zijde zo moet blijven als hij is.
We vinden allemaal de bereikbaarheid van Alphen aan den Rijn belangrijk. Een meerderheid ziet de Maximabrug in combinatie met de grote rondweg als oplossing, anderen vinden dat je meer in het openbaar vervoer moet investeren, maar niemand is tevreden met hoe het thans in Alphen is gesteld met de verkeersdrukte.

We moeten af van de gedachte dat Alphen aan den Rijn een dorp is dat geen grote ambities moet hebben. We vormen straks een grote gemeente met 100.000+ inwoners. Dat vereist groter denken, toekomstgericht denken, niet blijven hangen in het verleden of je opstellen als Calimero. We moeten aanpakken om zaken voor elkaar te krijgen: een aantrekkelijk centrum, een bereikbaar Alphen, voldoende werkgelegenheid, een goed ondernemersklimaat, voldoende groen in de wijken, nieuwe woningen, een breed cultuuraanbod, een goed evenementenbeleid, stadspromotie et cetera. Alphen aan den Rijn is niet meer hetzelfde als 25 jaar geleden, en over 25 jaar is het weer anders dan vandaag. We streven allemaal naar verbetering, soms langs verschillende wegen, maar vaak met hetzelfde doel. Elkaar persoonlijk aanvallen, schelden, beledigen, vaak anoniem, het helpt onze stad niet vooruit. Positief opbouwende kritiek helpt, uitsluitend vertellen hoe het niet moet helpt niet. Eenmaal democratisch genomen besluiten vormen het uitgangspunt voor het vervolg.

Inwoners moeten weten hoe, waar en wanneer besluiten genomen worden, wanneer en hoe ze kunnen meedoen om de besluiten beter te maken, hoe ze invloed kunnen uitoefenen. Er zit veel denk- en slagkracht onder onze inwoners, daar moeten we gebruik van maken; de Adviseurs zijn daar een goed voorbeeld van. Onze inwoners hebben ook recht op een goed functionerende raad en om te weten waar overeenkomsten en verschillen tussen partijen zitten. Dat vereist een goede naleving van het vergadermodel dat we hebben afgesproken. Informatievergadering via email en op de informatiemarkt, debatteren in de commissie, vooral tussen partijen en niet in een vraag-en-antwoord-spel met de wethouder, en besluitvorming in de raad. Dat gaat steeds beter, maar heeft wel continu aandacht nodig.

Dat zijn mijn wensen voor het nieuwe jaar en mijn voornemen is dat ik mij daar in elk geval voor 100% voor ga inzetten.

Tot volgende week.

'Vanavond wil ik u het verhaal vertellen van een lege kerstsok. In een verleden klonk in een heldere nacht het gehuil van een baby. Een heldere ster hing boven een stal en wijze mannen brachten geschenken. We zijn deze nacht in alle eeuwen daarna niet vergeten. We vieren deze nacht met een ster in de top van een kerstboom, met klokgelui en met geschenken, vooral met geschenken. Jij geeft mij een boek, ik geef jou een das. Tante Martha heeft een nieuwe sinaasappelpers nodig, oom Harry een nieuwe pijp. We vergeten niemand, volwassen of kind. Alle kerstsokken worden gevuld, allemaal, behalve één. We zijn zelfs vergeten deze op te hangen. Het is de sok van het kind geboren in een kribbe, het is zijn verjaardag die we vieren. Laten we dat nooit vergeten. Laten we ons afvragen wat hij het liefste zou willen, en laten we dan proberen om hem dat ook te geven. Naastenliefde, barmhartigheid en verdraagzaamheid. Dat zijn de geschenken die vrede op aarde brengen.'

Prettige Kerstdagen.

De Sint heeft het deze dagen zo ontzettend druk,
Dat hij even geen tijd heeft voor een doorwrocht politiek stuk.

Tot volgende week